10 อันดับสายพันธุ์แฟนซีคาร์พยอดนิยมในหมู่ผู้เลี้ยงของจันทบุรี

ปลาแฟนซีคาร์พถือได้ว่าเป็นปลาที่มีเสน่ห์ดึงดูดใจนักเลี้ยงปลาเป็นอย่างมาก และ
ด้วยปลาแฟนซีคาร์พ เป็นปลาที่มีหลากสีสีน หลากลวดลาย แต่งแต้มสีสันให้กับ
ท้องน้ำเวลาที่ปลาคาร์พตัวน้อยได้แหวกว่ายไป จึงถือได้ว่าสีสันของปลา กับลวดลาย
เป็นจุดเด่นของปลาชนิดนี้ หลาย ๆ คนที่หันมาเลี้ยงปลาแฟนซีคาร์พ ก็ด้วยเหตุผล
ดังกล่าว

จากการถ่ายทอดข้อมูล และเรื่องราวต่าง ๆ ของนักเลี้ยงปลาแฟนซีคาร์พทั้ง 10 ตอน
ที่ผ่านมานั้นทำให้ เราเห็นว่ามีปลาอยู่กลุ่มหนึ่งที่ผู้เลี้ยงให้ความสนใจเป็นอย่างมาก
พูดง่าย ๆ คือ เป็นปลายอดนิยมที่ หลาย ๆ บ่อจะมีเลี้ยงกันมาก ทำให้เราเล็งเห็นว่า
ข้อมูลในส่วนนี้น่าจะเป็นปลาโยชน์ต่อผู้อ่าน ในด้าน ของมุมมอง และวิธีคิดของ
ผู้เลี้ยงที่ให้เหตุผลที่มีออกมาต่าง ๆ นานา โดยเราขอสรุปความคิดเห็น ดังกล่าวไว้
เป็นประเด็น ๆ ไป

อันดับที่ 1 โคฮากุ Kohaku   เป็นปลาที่ได้รับความนิยมมากที่สุด จากที่แวะเวียน
ไปชมหลาย ๆ บ่อ กว่า 15 บ่อ ทำให้เห็นว่าผู้เลี้ยงให้ความสำคัญกับปลาคาร์พ
ขาว–แดงหรือ โคฮากุ เป็นอย่างมาก การเลือกซื้อจึงให้ความพิถีพิถันเป็นพิเศษ
โคฮากุ หรือ ขาว-แดง ผู้เลี้ยงมีโอกาสได้ปลาที่สวย ๆ ไว้ครอบครอง ได้มากที่สุด
ในบรรดาปลาคาร์พชนิดอื่น ๆ เพราะการเปลี่ยนแปลงในเรื่องตำแหน่งเป็นไป
อย่างช้า ๆ

หากพิจารณาลักษณะต่าง ๆ ของปลาก่อนซื้ออย่างถ้วนถี่ แน่นอน โครงสร้าง สีสัน
และลักษณะที่ดีของ โคฮากุ คงไม้พ้นปลาคุณภาพราคาแพงที่คุณจะได้นำไปเลี้ยง
อย่างแน่นอน

โคฮากุ ถือว่าเป็นปลาที่สร้างสีสันสดใสให้กับบ่อเป็นอย่างมาก เนื่องด้วยความแดง
และขาวที่ตัดกัน Kohaku เหล่านี้จึงมีราคาหลักหมื่น เป็นปลานอก การวางสี และ
ตำแหน่งดี รูปร่าง โครงสร้างของปลาดี ที่เดียว ที่สำคัญมีความคมชัดในเรื่องของ
สี และแดงก็แดงเข้ม ขาวนวลสะอาด

อันดับที่ 2 โชว่า Showa ถือได้ว่าเป็นปลาปราบเซียนอีกตัวหนึ่งเนื่องจาก โชว่า
เป็นปลาที่ต้องรอดำ ซึ่งบางครั้ง การรอคอยนั้นได้มาซึ่งความผิดหวั่งลองลอยของ
ตำแหน่งสีที่อาจเกิดขึ้นในวันข้างหน้าที่นักเลี้ยงปลาได้ มองเห็นโอกาสความเป็น
ไปได้นั้นไม่ได้เป็นไปอย่างที่หวังตลอดเวลา อาจเปลี่ยนไปตามสภาพแวดล้อมที่
ปลาอาศัยกล่าวคือ คุณภาพความสะอาดของน้ำแร่ธาตุที่สำคัญ ๆ ที่ส่งผลต่อพัฒนา
การที่ดีใน เรื่องของ การขับสีสันของปลา ความสมบูรณ์ในเรื่องของอาหารการกิน
โครงสร้างเดิมและพ่อแม่พันธุ์ของปลา และสายพันธุ์ที่ดี ดังกล่าวถือเป็นปัจจัยที่
นักเลี้ยงปลามักจะพูดถึง ซึ่งใช้ในการพิจารณาปลาก่อนดูลักษณะที่เราเห็นทั้งสิ้น
แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น โชว่า ก็ถือได้ว่าเป็นปลาที่ได้ความนิยมกันพอ ๆ กับโคฮากุ

สำหรับคนที่ชอบความดุดัน ของสีสัน ที่ตัดกันระหว่าง แดง – ขาว – ดำ ซึ่งสีดำถือ
เป็นหลักที่ควรดู แต่ดำ จะมากกว่าขาวหากวางตำแหน่งตัดกับขาวและแดงได้
เหมาะสม สมดุล ถือได้ว่าเป็นโชว่าที่ดีในระดับหนึ่ง โมโตกุโระก็เป็นอีกปัจจัยหนึ่ง
ที่สำคัญ ที่สามารถสร้างให้องค์ประกอบต่าง ๆ ของปลาชนิดนี้ดูโดดเด่น ขึ้นมา
โมโตกุโระที่ดีต้องเป็นแผ่น ไม่แตกเป็นเส้น ซึ่งคุณสมบัตินี้สำหรับปลานอกนั้น
หายห่วงครับ

ีโชว่าสามตัวนี้สวยกันคนละแบบ สำหรับตัวแรกนั้น แดง กับดำวางตำแหน่งพอ ๆ
กัน และตัดกันได้ ดี ใครที่ชอบ Hi Showa ตัวนี้ถือว่าใช้ ทั้งโครงสร้างและสีสีน
ส่วนตัวที่สองนั้น เป็นโชว่า 3 ตอน วางแดงดี และยังมีขาวให้เห็นมากกว่าตัวแรก
ส่วนตัวที่สามเป็นปลาอายุน้อยกว่า และยังถือได้ว่ามีโอกาสมากกว่า รอดำเปิด
ให้เห็นขาวเพิ่มอีกนิดนึ่งจะดีมาก ส่วนเรื่องอื่นนั้นดูดีแล้ว


อันดับที่ 3 ซันเก้ Sanke   ปลาที่อยู่กลุ่มความนิยมจริง ๆ  ไม่ว่า โคฮากุ โชว่า
และ ซันเก้ มักจะเป็นปลาหลักที่แต่ละบ่อจะเลี้ยงกันมาก คือ ไม่เพียงตัวเดียว แต่มี
เลี้ยงกัน 3 ตัว บ้าง 2 ตัวบ้าง หากผู้เลี้ยงชอบปลาชนิดนี้มากอาจจะเป็น 4 ตัว 5 ตัว
ก็ได้ แต่การเลี้ยงปลาคาร์พที่ถูกหลักนั้นควรคำนึงถึงความสวยงามของบ่อ คือ ต้องมี
ปลาหลายชนิดอยู่รวมกัน ไม่ควรเน้นชนิดใดเป็นพิเศษ หรือมีมากเกินไป เช่น
คาวาริโมโน ตามชื่อคือ แปลกไม่เหมือนใคร หากมีปลาชนิดนี้อยู่มากเกินไปก็
ทำให้ ขัดกับชื่อ และดูไม่แปลกอะไร ตันโจ้ในบ่อ มีเพียงตัวเดียวก็คงพอ
สำหรับปลาพื้นขาวเป็นหลัก เพราะแทนได้ด้วยโคฮากุ ซึ่งดูแล้วสร้างสีสันได้
มากกว่า ส่วนอาซากิ หรือ โอกอน ปลาสีเดียว และปลาเกล็ดต่าข่ายนั้น 1 –2
ตัวก็ถือว่าพอแล้ว เป็นต้น (แต่อันนี้เป็นเพียงความคิดเห็นของกลุ่มคนเท่านั่น
ที่สุดเราไม่ควรสรุปเช่นนี้ เพราะการเลี้ยงปลานั้น คือตามความพอใจ และความ
ชอบของผู้เลี้ยงเป็นหลัก การอิงตำราหรือข้อสรุปของผู้รู้ เป็นเพียงแนวทางที่
วางไว้ให้เราเลือกไปปฏิบัติ ที่สุดเราจะเลือกตามที่เราชอบ หรือเลือกตามที่คนอื่น
ชอบ ล้วนแล้วแต่เราจะเลือกครับ

Sanke สำหรับใครที่ชอบปลาสามสี แดง - ขาว - ดำ แบบสะอาดตานั้น ซันเก้ถือ
เป็นปลาที่ได้รับความ นิยมและเลี้ยงกันมาก ด้วยลักษณะที่ไปทางโคฮากุ แต่มีดำ
เพิ่มขึ้นมานิด โดยดำจะไม่มีที่หน้า และ ตำแหน่งดำจะมีไม่มาก คือมีเป็นจุด ๆ ไป
ในสามตัวนี้เป็นปลานอกทั้งหมด ตัวแรกนั้นเป็นปลาที่ทั้ง ขาวทั้งแดงดีมาก ส่วน
โครงสร้างถือว่าดี ส่วนตัวที่สอง เป็นปลาหนัง วางแดงและดำสลับกันดี ส่วนตัวที่
สามนั้นเป็ยปลาขนาด 70 เซนติเมตร โครงสร้างใหญ่ อายุเพียง 2 ปี เท่านั้น
มีโอกาสใหญ่กว่านี้

 
     
 
     
 

อันดับที่ 4 ชิโร่ Shiro เป็นปลาที่เล่นยากอีกตัว เนื่องจากเป็น
ปลาที่ต้องรอการเปลี่ยนแปลงอีกเช่นกัน แต่ชิโร่ก็ถือเป็นปลา
ที่มีการตัดสีสีน ลวดลายได้สวยงามระหว่างขาว – ดำ ลักษณะที่ดี
ของ ชิโร่นั้น ดำต้องวิ่งผ่าหน้าเป็นตัววาย หรือ ตัววี ซึ่งเป็น
ลักษณะที่ดีที่นักเล่นปลาคาร์พมักจะดูกันก่อนอันดับแรกที่สำคัญ
อีกประการคือ ตำแหน่งของดำ หรือลวดลวยนั้น ต้องมีการสลับ
ข้างกันอย่างสมดุล และขาวดุจดังหิมะ ถึงจำดูสวยงามกว่าขาว
แบบสีขาวโพด ซึ่งปลานอกนั้นข้อนี้เราตัดความกังวลไปได้

สำหรับชิโร่นั้นลวดลวยดำถือว่าเป็นหลัก ซึ่งเป็นจุดเด่นของปลา
คาร์พสายพันธุ์นี้ และโดยทั่วไป หลักการดูปลาชนิดนั้นมักจะดูที่
โครงสร้าง และบริเวณหัวของปลานั้นต้องมีสีดำวิ่งผ่าหน้าลงมาถึง
ปากในลักษณะคล้ายตัว Y หรือตัว V ซึ่งถือว่าเป็นลักษณะที่ดีของ
ชิโร่ อุจึริ และโมโตกุโระ ที่ดีต้องเป็นแผ่นติดกัน ไม่แตกเป็น
เส้น สำหรับเจ้าสามตัวนี้ เป็นปลาคุณภาพ ราคาแพงทั้งสิ้น

ตัวแรกดำผ่านหน้าเป็นตัววาย วางดำสลับกันดี พื้นขาว ขาวจริง
โครงสร้างดี ตัวที่สองนั้นวางดำค่อนข้างดี แต่ยังขาดความสมดุล
โครงสร้างและอื่น ๆ ดีแล้ว ส่วนตัวที่สามนั้นเป็นปลาเพศเมีย
วางดำค่อนข้างดี แต่ติดกันไปหน่อย ดำผ่าหน้าเป็นตัววี


อันดับที่ 5 จากอย Chagoi สำหรับจากอยนั้น มักจะเป็นปลา
ที่เลี้ยงกันทุกบ่ออย่างน้อยบ่อละ1- 2 ตัว เนื่องจากจากกอยเป็น
ปลาที่มีนิสัยเชื่อง มีความตื่นกลัวน้อยที่สุดในบรรดาปลาคาร์พ
หลายชนิดและจากอยก็มักจะเป็นจ่าฝูงในการนำปลาคาร์พ
ตัวอื่น ๆ ขึ้นมากินอาหารแทบทุกครั้งไป จากการสังเกตการให้
อาหารของแต่ละบ่อปลาตัวแรกที่ขึ้นมากินอาหารก็คือ จากอย
และปลาตัวอื่น ๆ ก็จะขึ้นมากินตาม ถือได้ว่าจากอยมีส่วนช่วยนำ
ปลาตัวอื่น ๆ ขึ้นกินอาหาร มันช่วยได้ครับสำหรับปลาคาร์พที่ยัง
ไม่ชินกับบ่อใหม่กับสภาพแวดล้อมใหม่ หรือเวลาที่ปลาตกใจ
สถานที่เลี้ยงมักจะมีเสียงดังรบกวน ที่สำตัญความที่เป็นปลา
คาร์พแสนเชื่องนี้เองทำให้ปลาคาร์พชนิดนี้ดูมีเสน่ห์ และมักจะ
มีคนถามถึงเวลาไปเลือกซื้อหาปลามาเลี้ยง แต่ปลาชนิดนี้มักจะ
เลี้ยงกันไม่เยอะนัก เพียง 1- 2 ตัวก็เพียงพอแล้วสำหรับบ่อ
บ่อหนึ่ง


จากอยทั้งสามตัวนี้ เป็นปลาที่มีโครงสร้างดีมาก ส่วนมากคน
ที่เลี้ยงจากอยมักจะเลือก จากอยที่ เป็นเกล็ดกินริน เนื่องจาก
ดูแล้วสวยกว่าเกล็ดธรรมดา เวลาที่ปลาเริ่มโตขึ้น


ส่วนปลากลุ่มโอกอนก็นับว่ามีผู้เลี้ยงกันมาก แต่เลี้ยงไม่มากนัก
เพราะอย่างเพล็ทตินัมก็สามารถ ทดแทนได้ด้วย ชิโร่ ซึ่งเป็น
ปลาที่มีพื้นขาวเช่นกัน ส่วนโอกอนนั้น มักใช้เป็นปลาตัดสีอื่น ๆ
ซึ่ง 1 - 2 ตัวก็ถือว่าเพียงพอแล้ว ปลาประเภทสีเดียวนั้น จึงถือว่า
ผู้เลี้ยงจะให้ความสำคัญกันน้อย ที่สุด และการเลี้ยงดูมักจะเกิด
ปัญหาเสมอ คือ มีสีอื่นขึ้นมาเมื่อเลี้ยงไปนาน ๆ การระเบิดของสี
อื่น ทำให้ความสวยงามของปลาดูน้อยลง

ปลากลุ่มฮิการิ มูจิโมโนะ (Hikari muji mono) ก็เลยเป็น
ปลาที่ทุกบ่อก็มี แต่ไมค่อย่พิถีพิถันมากนัก เหตุเพราะไม่ใช่
ปลาหลัก จากการพูดคุยนั้น ปลาหลักที่ผู้เลี้ยงปลาคาร์พให้
ความสำคัญเป็นพิเศษก็จะมี โคฮากุ , โชว่า , ซันเก้ , ชิโร่ ,
โคโรโมะ เป็นต้น ล้วนแล้วแต่เป็นปลาที่สร้างสีสรร แต่งแต้ม
ความสวยงามให้กับบ่อแทบทั้งสิ้น เพราะถ้าบ่อของคุณมีแต่ปลา
ขาวแดง เต็มไปหมด หรือ สีดำ-ขาว เต็มไปหมด ก็คงไม่ชวนดู
เท่าไหร่นักใช่ไหมครับ



ถ่ายภาพ และเก็บข้อมูลโดย : Chanaquarium.com
Update : ข้อมูลในวันที่ - 23 ธันวาคม 2547


 
 
 
 
     
  Copy Right © 2005 Design & Construction all rigths reserved.
  Developed & Designed by
AquaDesign
 
อยากมี Host เร็ว ๆ ดี ๆ คลิ๊กที่นี่